به مناسبت شهادت امام سجاد

غمگین تر از پاییزم و ابر بهارم

ازمن گرفته کربلا دار و ندارم

ماندم تک و تنها در این شهر مدینه

رفته است دیگر دلخوشی از روزگارم

قلب زمین و آسمان ها تا قیامت

می سوزد از این گریه یعقوب وارم

خواب از دو چشم بی قرار من گرفته

نیزه نشینی همه ایل و تبارم

بزم شراب و خیزران ، اشک سکینه

سی سال از این غصه ها شب زنده دارم

سی سال این پیراهن خونی بابا

برده تمام صبر قلب بی قرارم

سوغاتی ویرانه دلگیر شام است

لرزیدن در لحظه های احتضارم

                   ***

تنها به جرم گریه بر سالار زینب (س)

روزی بدون سایبان گردد مزارم

+آفتاب لب بامم پدر گریه منم

به بهانه شهادت امام سجاد

تقديم به آقايي كه از مصيبت شام ، شب يلدايي چهل ساله داشت 

 فمالي لا ابكي ...؟

آفتاب لب بامم پدر گريه منم

علي اوسطم و پير عزا و محنم

قسمت اين بود كه با گريه شوم هم بيعت

يادگاري غريب پدري بي كفنم

آب شد پيكر من از غم دروازه شام

ردي از سلسله ها هست به روي بدنم

يوسفي بودم و از حادثه يعقوب شدم

پسر خسته دل كشته بي پيرهنم

ابكي ابكي لحسين بن علي العطشان

شهره شهر شده گريه دشمن شكنم

كاش در لحظه دفن پدرم مي مردم

آن كه بوسيد چو عمه رگ حلقوم منم

شيرم_ از حيله روباه ندارم باكي

من كه دلگرم به خونخواهي ابن الحسنم

قبله گريه كنان همه عالم هستم

آخرين غصه جانسوز محرم هستم

رمقي نيست در اين پاي پر از آبله ام

بي قيام است چو زينب همه شب نافله ام

كمرم را غم شش ماهه برادر تا كرد

كشته ام كشته تير سه پر حرمله ام

اي پدر دل ز فراق تو به جان آمده است

مثل زهراي حرم خسته ازين فاصله ام

تا به كي ديدن كابوس غروب غارت ؟

ديگر از اين همه غم آمده سر حوصله ام

تا به كي زار زدن ياد تن نحر شده؟

شاهد سوخته سوختن قافله ام

آتش از اين تن بيمار خجالت نكشيد

هم تنم سوخت و َ هم اين دل پر از گله ام

در چهل روز فقط خوردن خون كارم بود

شد شكسته همه شب حرمتم و نافله ام

اربعيني به دلم غربت و غم نازل شد

من حسيني شدم و عمه ابوفاضل شد